Het begon met ergernis. Onze jaarafrekening viel hoger uit dan ik had ingeschat, en toen ik erop terugkeek besefte ik dat ik geen enkel idee had waar dat verbruik vandaan kwam. Ik wist het totaal, meer niet. Dus hing ik een schriftje aan een touwtje in de meterkast en noteerde elke zondagavond de standen.
Wat ik meteen zag
Het eerste wat opviel: ons elektriciteitsverbruik zakt in de zomer veel minder dan ik dacht. Ik ging ervan uit dat licht en verwarming de grootste posten waren, dus dat het in juli bijna niets zou zijn. Maar ook in de zomerweken kwamen we niet onder de 42 kilowattuur per week. Dat is de basislast: koelkast, vriezer, router, de klok van de oven, de standby-stroom van dingen die officieel uit staan.
Uitgerekend: 42 kilowattuur per week is meer dan 2.100 per jaar aan verbruik dat er gewoon altijd is. Dat is bij ons ruim de helft van het totaal, zonder dat iemand ergens op een knop drukt.
De week die alles verklaarde
In november zag ik ineens een piek van 78 kilowattuur. Geen visite gehad, niets bijzonders gedaan. Ik ben gaan zoeken en vond de oorzaak in de bijkeuken: de oude vrieskist van mijn schoonmoeder, die we "tijdelijk" hadden overgenomen en die inmiddels twee jaar stond te draaien op een kwart gevuld.
Ik heb er een energiemeter tussen gezet — zo'n stekkerdingetje van vijftien euro. Die kist trok 1,9 kilowattuur per dag. Bijna 700 per jaar. Dat is meer dan onze wasmachine, droger en vaatwasser samen.
Hij staat er niet meer. Alleen dat scheelde ons ruim €200 per jaar, en de bijkeuken is er ook mooier op geworden.
Wat het schriftje verder opleverde
- De droger is duurder dan ik dacht, maar minder dan gedacht per beurt. Ongeveer 1,4 kilowattuur per keer. Twee keer per week is zo'n €45 per jaar. Ik gebruik hem nu in de zomer bijna niet en in de winter zonder schuldgevoel.
- Douchen is de grootste gaspost na verwarmen. Toen we van gemiddeld negen naar zes minuten gingen, zakte het zomerverbruik met een kuub of vier per maand.
- Verwarming aan- en uitzetten is niet slimmer dan constant laag. Ik heb beide een maand geprobeerd. Het verschil was minimaal, en constant laag voelde veel prettiger.
- Weekstanden zijn nuttiger dan een slimme meter-app. Klinkt gek, maar met de app keek ik nooit. In het schriftje zie je een trend van twaalf maanden op één bladzijde.
En het gaf me een basis om over te stappen
Het onverwachte voordeel: toen ik daarna contracten ging vergelijken, wist ik precies wat ons echte verbruik was. Niet de schatting van de vergelijkingssite op basis van "gezin, tussenwoning", maar 3.870 kilowattuur en 1.010 kuub. Dat maakt een groot verschil, want de aanbiedingen die op papier het goedkoopst zijn, zijn dat vaak alleen bij een verbruiksprofiel dat niet het jouwe is.
Wat ik uiteindelijk gekozen heb en waarom, staat in dit artikel over contractvormen. Maar het begon allemaal met een schriftje van tachtig cent.
