De aanleiding was een zak spinazie. Ik vond hem achterin de koelkast, drie dagen over datum, en besefte dat ik dezelfde week een verse zak had gekocht omdat ik was vergeten dat die er lag. Toen ben ik gaan opletten, en de conclusie was ongemakkelijk: er ging elke week voor een paar euro de bak in.
De regel
Eén regel, verder niets. Voordat ik een boodschappenlijstje maak, kijk ik in de koelkast, de vriezer en de voorraadkast, en het eerste gerecht van de week bouw ik om wat er al is.
Klinkt simpel. Was het niet, want mijn gewoonte was: bedenken wat ik wilde eten, dat opschrijven, dat kopen. Die volgorde omdraaien kostte me een week of drie voordat het vanzelf ging.
Wat het opleverde
Ik heb zes maanden lang de kassabonnen bewaard. Gemiddeld gaven we daarvoor €148 per week uit aan boodschappen voor twee volwassenen en een tiener. In de laatste twee maanden van het experiment was dat €121.
Dat is €27 per week, ruim €1.400 per jaar. Ik had op tien procent gehoopt en het werd bijna twintig. Wat me daarbij opviel: het grootste deel van die besparing kwam niet doordat ik goedkopere dingen kocht, maar doordat ik minder kocht.
De twee momenten dat ik bijna stopte
De eerste was in week vijf. Ik had een half blik kokosmelk, een paar worteltjes en rijst, en daar heb ik iets van gemaakt wat echt niet lekker was. Mijn zoon heeft het beleefd opgegeten en daarna een boterham genomen. Ik was er even helemaal klaar mee.
Wat daar misging: ik probeerde één gerecht te maken van alles wat er lag. Dat is niet nodig. Het gaat erom dat je één ingrediënt als startpunt neemt en de rest gewoon koopt.
De tweede was rond de feestdagen, toen alles anders liep en ik het gewoon een week heb laten varen. Dat bleek prima. Ik denk dat dit de reden is dat dit soort experimenten meestal mislukken: mensen zien één slechte week als bewijs dat het niet werkt.
Drie dingen die het makkelijker maakten
- Een doorzichtige bak in de koelkast met "eerst opmaken". Alles wat bijna om is, gaat daarin. Zo simpel, en het werkt beter dan welke app ook.
- Vriezen in porties met een datum erop. Een naamsticker en een watervaste stift. Zonder datum wordt de vriezer een museum.
- Eén "restjesdag" per week. Bij ons donderdag. Meestal wordt het soep, een frittata of iets met pasta.
Waarom dit hier staat
Dit blog gaat over duurzamer wonen, en voedselverspilling is daarin een van de grootste posten die je zelf in de hand hebt. Een gemiddeld Nederlands huishouden gooit jaarlijks tientallen kilo's eten weg. Er is geen isolatiemaatregel die per euro zoveel oplevert als gewoon opeten wat je al gekocht hebt.
En het is, anders dan een warmtepomp of vloerisolatie, iets waar je vanavond mee kunt beginnen zonder dat er iemand een offerte hoeft te maken.
