We hebben drie jaar geleden flink opgeruimd. Zes dozen naar de kringloop, twee naar het oud papier. Ik had het idee dat we daarmee klaar waren en dat het huis nu een soort evenwicht had bereikt.
Vorig jaar heb ik uit nieuwsgierigheid een lijstje in de keukenla gelegd en elke keer opgeschreven wat er nieuw in huis kwam dat geen boodschap of verbruiksartikel was. Aan het eind van het jaar stonden er 47 dingen op.
Waar die 47 dingen vandaan kwamen
- Cadeaus: 19. Verjaardagen, kerst, de kraamvisite van mijn zus. Hier heb ik nauwelijks invloed op en dat is ook prima.
- Gekocht omdat iets stuk was: 11. Dit is gewoon leven. Een waterkoker gaat kapot.
- Gekocht voor een project: 8. Tuingereedschap, een tochtstrip-setje, twee klemlampen. Bijna allemaal wel gebruikt.
- Gratis meegekregen: 6. Een goodiebag, twee tijdschriften, een plantje van de buurvrouw, twee pennen.
- Gekocht zonder duidelijke reden: 3. Dit was de categorie die ik verwachtte en het bleken er maar drie.
Wat me verraste
Dat impulsaankopen niet mijn probleem zijn. Ik dacht van wel — dat is het verhaal dat je over jezelf vertelt na een opruimboek. Maar het echte instroomkanaal zijn cadeaus en het gratis spul dat je meekrijgt zonder erover na te denken.
Met dat inzicht kun je ook iets. Voor cadeaus hebben we het gesprek gehad dat ik in het kerststuk beschreef: één cadeau per persoon, en liever iets dat opgaat — een boek, iets te eten, kaartjes voor iets.
Voor het gratis spul is de oplossing simpeler en ongemakkelijker: nee zeggen op het moment dat het je wordt aangeboden. Dat kost een halve seconde ongemak en scheelt maanden later een halve doos.
Wat er weer uitging
34 dingen. Kringloop, weggeven, weggooien. Dus per saldo kwamen er 13 dingen bij in een jaar waarin ik dacht dat we in evenwicht waren.
Dat vind ik eigenlijk geen slecht getal, en ik ben er ook niet van in de stress geschoten. Het punt van bijhouden was niet om op nul uit te komen — het was om te zien waar het binnenkomt. Ik heb nooit meer een opruimboek nodig gehad na dat lijstje in de keukenla.
Als je het zelf wil doen
Eén A4'tje, een pen, en de regel: alleen dingen die blijven. Geen boodschappen, geen shampoo, geen kattenvoer. Je hoeft er niets mee te doen behalve het aan het eind van het jaar lezen.
